Vandaag stond de koninginnerit op het programma: 160 km, 4200 hoogtemeters, waarbij alpenreuzen als de Crois de Fer en de Madeleine bedwongen moesten worden. Op papier de zwaartste dag, en dat is het in de praktijk (tot nu toe) ook gebleken.
In rood tenue verschenen ze vanochtend om 8 uur aan de start. Iets later dan we wilden, maar er moesten eerst nog wat kleine mankementen aan verschillende fietsen verholpen worden. Gelukkig is dat uitstekend georganiseerd in deze Tour for Life.
Nq 10 km begon de beklimming qqn de Crois de Fer, met 2000 meter een van de hoogste alpentoppen uit deze TFL. de Crois de Fer bleek een schitterende en afwisselende klim te zijn: venijnige klimstukken van tegen de 10%, soms afgewisseld door vlakkere stukken. En altijd een schitterende alpenomgeving. Het weer was ook erg afwisselend. We hebben zon gezien, moessonregens gehad en zelfs lichte sneeuw. koud en verkleumd kwam het hele team boven waar Eveline en Renee heerlijke noedelsoep hadden en lekkere broodjes. Het is maar goed dat we zo goed in onze tenues zitten want we hebben allemaal schone droge kleren aangedaan boven.
Daarna op naar de Madeleine, ook zo,n lekkere col van boven de 2000 meter. Na een heerlijke afdaling via de Glandon, begon de beklimming van de Madeleine. En de Madeleine is anders dan de crois de Fer. Net zo hoog, maar geen rustmomenten. het is klimmen, klimmen en nog eens klimmen. Meestal 8%, soms ook 11%. Pittig. En het was koud, ijskoud. Boven op de Madeleine 2°C! De hele ploeg kwam in eigen tempo boven, waar we erg trots op zijn. Maarten hielp Robert, want die had het moeilijk met de ijskoude omstandigheden. Boven besloot Robert daarom om niet verkleumd aan de lange, koude afdaling te beginnen. een dapper en wijs besluit. Met z'n 6-en gingen we verder, want we moesten nog 75 km! de afdaling van de Madeleine was ijzig koud, maar wel schitterend om te doen. De weg was rustig dus we konden een lekkere vaart maken.
Als toetje van deze koninginnerit wachtte toen alleen nog maar de Col de TamiƩ. Met 500 hoogtemeters over 7 km niet heel moeilijk, maar na bijna 8 uur fietsen een serieuze kuitenbijter. Toch kwamen we redelijk fris boven. de vele trainingskilometers betaalden zich uit. na een wervelende en geleidelijke afdaling van 25 km kwamen we om 20 uur aan bij de finish. Voldaan, trots, moe.
Het is ongelofelijk wat je aan calorieen verbrand op zo'n dag. De hele dag ben je aan het eten en drink je sportdrank. Volgens mijn Garmin waren het er vandaag bijna 9700 kcal! Niet tegenop te eten dus, dus als iemand nog een effectieve afvalmethode zoekt, schrijf je in voor de TFL 2011!
De koninginnerit zit erop. We merken dat velen ons op het internet volgen, getuige de vele smsjes die we onderweg krijgen. Soms bemoedigend (je hebt de madeleine bedwongen) soms aansporend (zitten jullie stil of zo?). Het is hartverwarmend (prettig bij 2°C!) en erg steunend. Bedankt!
Nu naar bed. morgen wacht nog zo'n lekker ritje. Weer 160 km en 'maar' 3300 hoogtemeters. We gaan er weer tegenaan, en zullen wel merken hoe we hersteld zijn. Maar deze dag nemen ze ons niet meer af!
Welterusten allmaal, en tot morgen.
Jacques
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Petje af Jacques (en anderen). Al dromend rij ik met jullie mee. Is iets minder vermoeiend!!
BeantwoordenVerwijderenWat een geweldig verhaal. Ik zat er middenin. Super prestatie! Groet, Hans
BeantwoordenVerwijderen