
Helaas is het onderstaande stukje 1,5 dag vertraagd omdat de wifi verbinding in het restaurant de vorige avond er na 24.00 uur plotsteling uitlag. Nog velen malen meer helaas is gisteren een ongeluk gebeurd in ons team. In een bocht in een stijle afdaling door een scherpe kloof is Robert gevallen tegen de vangrail nadat hij hard moest remmen. Hij heeft zijn bovenarm gebroken op een ongelukkige plaats en zal in Nederland moeten worden geopereerd. Wij hebben goede hoop dat hij hier weer helemaal van kan herstellen, maar het is een heel gevoelige slag voor ons team. Het is vreselijk om je teammaat in een afdaling na een bocht in een ongelukkige houding tegen de vangrail te zien liggen. Het aanvankelijke afgrijzen dat zich van ons meester maakte zakte evewel toen bleek dat Robert, hoewel aangeslagen, goed bij zinnen was en slechts alleen zijn arm gevoelig bleek. De eerste hulpdienst van de Tour was binnen een half uur ter plekke en we vonden het ongelooflijk dat Robert overeind werd geholpen zonder dat hij een kik gaf. Was het de kunst van de verzorger of kon Robert zich zo goed beheersen? Hij is onder begeleiding van onze teamcaptain Maarten naar het ziekenhuis in Malmedie gebracht waar ondertussen ook zijn vrouw Nicolette vanaf de finishplaats naar toe was gedirigeerd. Voor ons als leken lijkt een gebroken arm een milde kwetsuur als je dit afzet tegen wat er had kunnen gebeuren bij een val tegen de vangrail in een bocht tijdens de afdaling. Robert, als je dit leest, we missen je en zullen de laatste dag er nog wat van proberen te maken.
Voor jullie - lezers van onze blogspot - hebben wij alvast 15 startbewijzen gereserveerd voor de Tour For Life 2011. We gunnen jullie van harte wat wij nu mee mogen maken. We geven je nu alvast een beschrijving van wat je volgend jaar 8 dagen bezig gaat houden. ' s Ochtends is als het goed is je favoriete fietsbroek droog. Je hebt hem immers op de hand gewassen de vorige avond. Besmuikt check je of je kamergenoot niet kijkt en breng je een royale proportie van de antibactiriele creme aan voordat je de elastische broek met zeem omhoog trekt. Waar is de hartslagmeter? Je wilt immers niet dat deze te hoog oploopt want je hebt een heel wielerseizoen getraind rondom je "omslagpunt" en je weet dat je spieren gaan verzuren als je hartslag daarboven komt. Daarna het wielershirt aan dat je hebt afgestemd met je teamleden de vorige avond. Meerdere sponsoren hebben een outfit ter beschikking gesteld maar bovendien heeft jouw team een shirt laten bedrukken met de logo's van de hoofdsponsoren. Op de rug van het shirt zitten drie vakken die gedurende de dag de rol van voorraadkast, klerenkast en materiaalkast vervullen. De etensvoorraad bestaat uit repen die kwartalen lang houdbaar zijn, over het algemeen niet te vreten, maar die je van alle brandstoffen voorzien die je bij duursporten nodig schijnt te hebben. En het stilt het verlangen naar een fatsoenlijke maaltijd. De klerenkast biedt ruimte voor je wind- en/of regenjack die je nodig hebt in de frisse ochtenden, bij afdalingen en bij tussenstops. Ook bundel je je fietserslingerie: losse armstukken die op onregelmatig wegdek al snel afzakken en een glimp bieden op blote huid, waarschijnlijk vanwege een hormonaal bepaalde reden spannender dan helemaal geen kleren, maar die je meeneemt tegen de kou. In het materiaalvak zitten je multitool voor het afstellen onderweg, je fietspomp, extra batterijtjes voor de gps die op je stuur zit en eventueel een extra binnenband. En niet te vergeten je mobiele telefoon. Want als je ondanks bloed zweet en 45+ tranen het wiel van je voorganger steeds kleiner ziet worden - of je wordt kansloos gepasseerd wordt door een intercity-team met een naam als "Axel Koenders Fit Service" - dan is het fijn om met de telefoon in je hand aan te kunnen geven dat je er voor kiest om even rustig aan te doen. En het is natuurlijk helemaal mooi als vanuit je fietstrui jouw eigen exotische oproepdeun klinkt. Daarmee geef je aan dat je weliswaar in het peleton maar een nummer bent, maar in een wereld ver weg uniek, onmisbaar en belangrijk.
Met deze tips voor onderweg moet het jullie gaan lukken volgend jaar om prachtige fietsdagen te gaan maken in de Tour For Life, net zoals wij nu doen. Wij zullen om jullie verder te enthousiasmeren de aankomende dagen onze blog aanvullen met foto's, filmpjes en meer verhalen en verslagen. Helaas laat het fietsen niet toe dat we eerder onze ervaringen met jullie kunnen/konden delen. Dat doen jullie vogend jaar vast beter!!
Geschreven door Arjen Boer
Voor jullie - lezers van onze blogspot - hebben wij alvast 15 startbewijzen gereserveerd voor de Tour For Life 2011. We gunnen jullie van harte wat wij nu mee mogen maken. We geven je nu alvast een beschrijving van wat je volgend jaar 8 dagen bezig gaat houden. ' s Ochtends is als het goed is je favoriete fietsbroek droog. Je hebt hem immers op de hand gewassen de vorige avond. Besmuikt check je of je kamergenoot niet kijkt en breng je een royale proportie van de antibactiriele creme aan voordat je de elastische broek met zeem omhoog trekt. Waar is de hartslagmeter? Je wilt immers niet dat deze te hoog oploopt want je hebt een heel wielerseizoen getraind rondom je "omslagpunt" en je weet dat je spieren gaan verzuren als je hartslag daarboven komt. Daarna het wielershirt aan dat je hebt afgestemd met je teamleden de vorige avond. Meerdere sponsoren hebben een outfit ter beschikking gesteld maar bovendien heeft jouw team een shirt laten bedrukken met de logo's van de hoofdsponsoren. Op de rug van het shirt zitten drie vakken die gedurende de dag de rol van voorraadkast, klerenkast en materiaalkast vervullen. De etensvoorraad bestaat uit repen die kwartalen lang houdbaar zijn, over het algemeen niet te vreten, maar die je van alle brandstoffen voorzien die je bij duursporten nodig schijnt te hebben. En het stilt het verlangen naar een fatsoenlijke maaltijd. De klerenkast biedt ruimte voor je wind- en/of regenjack die je nodig hebt in de frisse ochtenden, bij afdalingen en bij tussenstops. Ook bundel je je fietserslingerie: losse armstukken die op onregelmatig wegdek al snel afzakken en een glimp bieden op blote huid, waarschijnlijk vanwege een hormonaal bepaalde reden spannender dan helemaal geen kleren, maar die je meeneemt tegen de kou. In het materiaalvak zitten je multitool voor het afstellen onderweg, je fietspomp, extra batterijtjes voor de gps die op je stuur zit en eventueel een extra binnenband. En niet te vergeten je mobiele telefoon. Want als je ondanks bloed zweet en 45+ tranen het wiel van je voorganger steeds kleiner ziet worden - of je wordt kansloos gepasseerd wordt door een intercity-team met een naam als "Axel Koenders Fit Service" - dan is het fijn om met de telefoon in je hand aan te kunnen geven dat je er voor kiest om even rustig aan te doen. En het is natuurlijk helemaal mooi als vanuit je fietstrui jouw eigen exotische oproepdeun klinkt. Daarmee geef je aan dat je weliswaar in het peleton maar een nummer bent, maar in een wereld ver weg uniek, onmisbaar en belangrijk.
Met deze tips voor onderweg moet het jullie gaan lukken volgend jaar om prachtige fietsdagen te gaan maken in de Tour For Life, net zoals wij nu doen. Wij zullen om jullie verder te enthousiasmeren de aankomende dagen onze blog aanvullen met foto's, filmpjes en meer verhalen en verslagen. Helaas laat het fietsen niet toe dat we eerder onze ervaringen met jullie kunnen/konden delen. Dat doen jullie vogend jaar vast beter!!
Geschreven door Arjen Boer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten