Wat een geweldige ervaring is deze Tour! Niet alleen de enorme inspanning bergopwaarts maar ook de landschappen die we onder ons door trappen ontnemen ons de adem. Regelmatig komen we in valleien die volmaakt vredig lijken. De zon schijnt continue en de schaduwwerking maakt vooral in de ochtend en de avond dat rotspartijen, bossen, langgerekte bergkammen en versgroene weilanden fraai tegen de frisse azuurblauwe lucht afsteken. Boeren rijden met een onschuldig gangetje met antieke trekkers over de gewelfde akkers en trekken symmetrische lijnen. Alsof hier en daar een gigantische kam zachtjes over de velden wordt gehaald om de natuur toch nog een beetje naar de hand van de mensen te zetten. Dat gebeurt al zo sinds mensheugenis en het geeft een gevoel van comfort dat dit onveranderd door gaat, ondanks het doldraaien van de geciviliseerde wereld. Heel vaak zien we deze trekkers het gemaaide gras opschudden zodat het sneller droogt in de zon. Hoe is het mogelijk dat je je dagen lang bezig houdt met het opschudden van gemaaid gras terwijl de geldstromen, digitale communicatie en vliegtuigen steeds harder om de aarde heen suizen? Wat is het heerlijk om over kronkelweggetjes te pedaleren en om de harmonie te ervaren van deze berglandschappen.

We moeten wel heel fors aan de bak om dit allemaal mee te mogen maken. De dagen bieden geen gelegenheid voor andere dingen dan fietsen en alles wat nodig is om te kunnen fietsen. Het schrijven van dit verslag is per definitie nachtwerk en de wekker gaat weer om 6.30 uur. We zijn nu vijf dagen onderweg en het wordt op onderdelen steeds moeilijker. Niet alleen de spieren zijn overbelast en pijnlijk maar ook het zitvlees is toe aan iets anders. Nog afgezien van diverse lichamelijke zwakheden waarmee wij als niet meer zulke jonge goden begonnen aan deze Tour en. Zwakke ruggetjes, stijve nekken, protesterende knieen en andere zeurende zaken die je met pillen of sportschool niet kunt wegnemen. Vandaag zijn we hardhandig op onze sportieve plaats gezet door een gastoptreden van Hidde, de zoon van Eveline en Maarten. Bijna 16 jaar oud en ongetraind draaide hij op indrukwekkende wijze een dag mee in ons team. Schijnbaar moeiteloos zette hij ons bergopwaarts op enige meters achterstand en met dalen deed hij mee met de voorsten. Aangetekend moet worden dat hij dagenlang vanuit de volgwagen de techniek heeft kunnen bestuderen van de diverse toppers in Hier draait 't om, maar toch. Een groot talent! Ook Eveline en Renee zijn op hun fiets gestapt die ze hadden meegebracht en hebben Le Grand Ballon met succes beklommen. Ca 1000 meter stijgen in ca 15 kilometer, gewoon erg! goed. Gelukkig hielden zij meer rekening dan Hidde met onze ego's en kwamen zij na ons op de top aan. We hopen dat deze topvrouwen weer hun verzorgende rol willen oppakken, we kunnen niet zonder ze. Hoewel, Ed heeft vandaag achter het stuur van de Espace gezeten - teveel gegeven gisteren - en het ontbrak ons aan niets, behalve dan aan Ed zelf. Vitamine Lawaai, gezelligheid in het peleton, morgen is het er weer hopen we.

Nog drie dagen beulen, nu we de bergen uit zijn is de inspiratie ook minder vanzelfsprekend en zullen we moeten bijten om morgen 150 kilometers en zaterdag 220 kilometers (!) te draaien. En dan komt eens te meer het belang van de steun die jullie allen ons (hebben ge) geven naar voren.
Dank je wel voor alles, wij blijven ons stinkende best doen!
Arjen Boer